کنترل انتخاب تابع
این انتخاب شامل انتخاب ویژگی هایی مانند عملکرد عملیات، عملکرد کنترل، عملکرد ارتباطی، عملکرد برنامه نویسی، عملکرد تشخیصی و سرعت پردازش است.
1. عملکرد عملیات
عملکرد کنترل کننده منطقی قابل برنامه ریزی ساده شامل عملیات منطقی، زمان بندی و تابع شمارش است. عملکرد کنترل کننده منطقی قابل برنامه ریزی معمولی نیز شامل تغییر داده، مقایسه و سایر توابع عملیاتی می شود. توابع عملیات پیچیده تر عبارتند از عملیات جبری، انتقال داده و غیره. کنترلکنندههای منطقی قابل برنامهریزی بزرگ همچنین دارای عملکرد آنالوگ PID و سایر عملکردهای عملیاتی پیشرفته هستند. با ظهور سیستم های باز، کنترل کننده های منطقی قابل برنامه ریزی دارای عملکردهای ارتباطی هستند. برخی از محصولات با رایانههای پایینتر ارتباط دارند، برخی از محصولات با رایانههای همتا یا رایانههای بالایی ارتباط دارند و برخی از محصولات نیز عملکردهای ارتباطی داده با کارخانهها یا شبکههای سازمانی دارند. هنگام طراحی و انتخاب، باید از الزامات برنامه های کاربردی واقعی شروع کنیم و عملکردهای عملیاتی مورد نیاز را به طور منطقی انتخاب کنیم. در اکثر برنامه ها فقط عملیات منطقی و عملکردهای زمان بندی و شمارش مورد نیاز است و برخی از برنامه ها به انتقال و مقایسه داده ها نیاز دارند. هنگامی که برای تشخیص و کنترل آنالوگ استفاده می شود، عملیات جبری، تبدیل عددی و عملیات PID استفاده می شود. عملیات رمزگشایی و رمزگذاری برای نمایش داده ها مورد نیاز است.
2. عملکرد کنترل
توابع کنترلی شامل عملیات کنترل PID، عملیات کنترل جبران پیشخور، عملیات کنترل نسبت و غیره است که باید با توجه به الزامات کنترلی تعیین شوند. کنترل کننده های منطقی قابل برنامه ریزی عمدتاً برای کنترل منطق متوالی استفاده می شوند. بنابراین، کنترل کننده های تک حلقه یا چند حلقه اغلب در اکثر موارد برای حل کنترل آنالوگ استفاده می شوند. گاهی اوقات از واحدهای ورودی و خروجی هوشمند اختصاصی برای تکمیل عملکردهای کنترلی مورد نیاز، بهبود سرعت پردازش کنترلرهای منطقی قابل برنامه ریزی و صرفه جویی در ظرفیت حافظه استفاده می شود. به عنوان مثال از واحدهای کنترل PID، شمارنده های پرسرعت، واحدهای آنالوگ با جبران سرعت، واحدهای تبدیل کد ASC و ... استفاده می شود. [5]
3. عملکرد ارتباطی
سیستمهای کنترلکننده منطقی قابل برنامهریزی بزرگ و متوسط باید از انواع گذرگاههای میدانی و پروتکلهای ارتباطی استاندارد (مانند TCP/IP) پشتیبانی کنند و در صورت لزوم بتوانند به شبکه مدیریت کارخانه (TCP/IP) متصل شوند. پروتکل ارتباطی باید با استانداردهای ارتباطی ISO/IEEE مطابقت داشته باشد و باید یک شبکه ارتباطی باز باشد. [5]
رابط ارتباطی سیستم کنترل کننده منطق قابل برنامه ریزی باید شامل رابط های ارتباطی سریال و موازی، پورت های ارتباطی RIO، رابط های DCS معمولی و غیره باشد. گذرگاه ارتباطی (شامل تجهیزات رابط و کابلها) کنترلکنندههای منطقی قابل برنامهریزی با اندازه بزرگ و متوسط باید به صورت اضافی 1:1 پیکربندی شود، گذرگاه ارتباطی باید مطابق با استانداردهای بینالمللی باشد و فاصله ارتباطی باید الزامات واقعی دستگاه را برآورده کند.
در شبکه ارتباطی سیستم PLC، نرخ ارتباط شبکه بالایی باید بیشتر از 1 مگابیت در ثانیه باشد و بار ارتباطی نباید از 60 درصد بیشتر باشد. اشکال اصلی شبکه ارتباطی سیستم PLC به شرح زیر است:
1) PC ایستگاه اصلی است و چندین PLC از همان مدل ایستگاه های برده هستند که یک شبکه PLC ساده را تشکیل می دهند.
2) یک PLC ایستگاه اصلی است و سایر PLC های همان مدل ایستگاه های برده هستند که یک شبکه PLC master-slave را تشکیل می دهند.
3) شبکه PLC از طریق یک رابط شبکه خاص به عنوان زیرشبکه DCS به یک DCS بزرگ متصل می شود.
4) شبکه اختصاصی PLC (شبکه ارتباطی اختصاصی PLC هر سازنده).
به منظور کاهش وظیفه ارتباطی CPU، با توجه به نیازهای واقعی ترکیب شبکه، پردازنده های ارتباطی با عملکردهای ارتباطی مختلف (مانند نقطه به نقطه، فیلدباس) باید انتخاب شوند.
4. تابع برنامه نویسی
حالت برنامه نویسی آفلاین: PLC و برنامه نویس یک CPU مشترک دارند. هنگامی که برنامه نویس در حالت برنامه نویسی است، CPU فقط برای برنامه نویس خدمات ارائه می دهد و تجهیزات میدان را کنترل نمی کند. پس از اتمام برنامه نویسی، برنامه نویس به حالت اجرا تغییر می کند و CPU تجهیزات میدان را کنترل می کند و قابل برنامه ریزی نیست. برنامه نویسی آفلاین می تواند هزینه های سیستم را کاهش دهد، اما استفاده از آن و اشکال زدایی آن ناخوشایند است. برنامه نویسی آنلاین: CPU و برنامه نویس CPU های مخصوص به خود را دارند. CPU میزبان مسئول کنترل میدان است و داده ها را با برنامه نویس در یک چرخه اسکن مبادله می کند. برنامه نویس برنامه یا داده های آنلاین را برای میزبان ارسال می کند. در چرخه اسکن بعدی، هاست طبق برنامه دریافتی جدید اجرا می شود. این روش گرانتر است، اما اشکال زدایی و کارکرد سیستم آسان است و اغلب در کنترلرهای منطقی قابل برنامه ریزی با اندازه بزرگ و متوسط استفاده می شود. پنج زبان برنامه نویسی استاندارد شده: نمودار تابع متوالی (SFC)، نمودار نردبانی (LD)، نمودار بلوک تابع (FBD) سه زبان گرافیکی و فهرست بیانیه (IL)، متن ساختاریافته (ST) دو زبان متنی. زبان برنامه نویسی انتخاب شده باید با استاندارد خود (IEC6113123) مطابقت داشته باشد و در عین حال باید از فرم های برنامه نویسی چند زبانه مانند C، Basic و غیره نیز پشتیبانی کند تا نیازهای کنترلی در موقعیت های کنترل خاص را برآورده کند.
انتخاب تابع کنترل کنترل کننده منطقی قابل برنامه ریزی
Aug 11, 2024
پیام بگذارید

