منشاء
توسعه الزامات فناوری تولید صنعت خودرو آمریکا باعث ظهور PLC شد. در دهه 1960، زمانی که جنرال موتورز ایالات متحده خطوط تولید کارخانه خود را تنظیم می کرد، متوجه شد که اصلاح سیستم های کنترل رله و کنتاکتور دشوار است، اندازه بزرگ، پر سر و صدا و نگهداری ناخوشایند است. قابلیت اطمینان ضعیف بود، بنابراین شاخص های پیشنهادی معروف "ده مشترک" پیشنهاد شد.
در سال 1969، شرکت تجهیزات دیجیتال ایالات متحده اولین کنترل کننده قابل برنامه ریزی (PDP{1}}) را توسعه داد. پس از آزمایش آن در خط تولید جنرال موتورز، اثر قابل توجهی بود. در سال 1971، ژاپن اولین کنترل کننده قابل برنامه ریزی (PDP{3}}) را توسعه داد. DCS -8)؛ در سال 1973، آلمان اولین کنترل کننده قابل برنامه ریزی را توسعه داد. در سال 1974، چین شروع به توسعه کنترل کننده های قابل برنامه ریزی کرد: در سال 1977، چین PLC را در کاربردهای صنعتی ترویج کرد.
هدف اصلی جایگزینی دستگاه های سوئیچینگ مکانیکی (ماژول های رله) بود. با این حال، از سال 1968، عملکرد PLC به تدریج جایگزین بردهای کنترل رله شده است و PLC های مدرن دارای عملکرد بیشتری هستند. کاربرد آن از کنترل تک فرآیندی تا کنترل و نظارت بر کل سیستم های تولیدی را شامل می شود.
توسعه دهد
ریزپردازنده ها در اوایل دهه 1970 ظاهر شدند. مردم به سرعت آن را در کنترلکنندههای منطقی قابل برنامهریزی معرفی کردند، که عملکردهای محاسباتی، انتقال داده و پردازش را به کنترلکنندههای منطقی قابل برنامهریزی اضافه کردند و دستگاههای کنترل صنعتی را که واقعاً دارای ویژگیهای رایانهای هستند، تکمیل کردند. کنترل کننده منطقی قابل برنامه ریزی در این زمان محصول ترکیبی از فناوری میکرو کامپیوتر و مفاهیم کنترل رله معمولی است. پس از توسعه رایانه های شخصی، به منظور تسهیل و انعکاس ویژگی های عملکردی کنترل کننده های قابل برنامه ریزی، کنترل کننده منطقی قابل برنامه ریزی به نام کنترل کننده منطقی برنامه پذیر (PLC) نامگذاری شد.
در اواسط تا اواخر دهه 1970، کنترل کننده های منطقی قابل برنامه ریزی وارد مرحله توسعه عملی شدند. فناوری رایانه به طور کامل در کنترلرهای قابل برنامه ریزی وارد شده است که جهشی در عملکرد آنها ایجاد کرده است. سرعت محاسبات بالاتر، اندازه بسیار کوچک، طراحی ضد تداخل صنعتی قابل اعتمادتر، محاسبه آنالوگ، عملکرد PID و عملکرد بسیار بالا، موقعیت خود را در صنعت مدرن تثبیت کرده است.
در اوایل دهه 1980، کنترل کننده های منطقی قابل برنامه ریزی به طور گسترده در کشورهای صنعتی پیشرفته مورد استفاده قرار گرفتند. کشورهای بیشتری در دنیا کنترل کننده های قابل برنامه ریزی تولید می کنند و خروجی آنها روز به روز در حال افزایش است. این نشان می دهد که کنترل کننده های قابل برنامه ریزی وارد مرحله بلوغ شده اند.
از دهه 1980 تا اواسط{1}}، کنترلکنندههای منطقی قابل برنامهریزی سریعترین توسعه را داشتند، با نرخ رشد سالانه 30 تا 40%. در این دوره، قابلیتهای پردازش آنالوگ PLC، قابلیتهای محاسبات دیجیتال، قابلیتهای رابط انسان و ماشین و قابلیتهای شبکه تا حد زیادی بهبود یافته است. کنترلکنندههای منطقی قابل برنامهریزی به تدریج وارد حوزه کنترل فرآیند شدهاند و در برخی کاربردها جایگزین موقعیت غالب خود در زمینه کنترل فرآیند شدهاند. سیستم DCS غالب
در پایان قرن بیستم، توسعه کنترل کننده های منطقی قابل برنامه ریزی با سازگاری بیشتر با نیازهای صنعت مدرن مشخص شد. در این دوره، رایانههای بزرگ و بسیار کوچک توسعه یافتند، واحدهای عملکرد ویژه مختلفی متولد شدند و واحدهای رابط انسان و ماشین و واحدهای ارتباطی مختلف تولید شدند که تطبیق تجهیزات کنترل صنعتی با استفاده از کنترلکنندههای منطقی قابل برنامهریزی را آسانتر کرد.
تاریخچه توسعه PLC
Aug 03, 2024
پیام بگذارید

