ویژگی های PLC

(1) قابلیت اطمینان بالا. از آنجایی که اکثر PLC ها از میکروکامپیوترهای تک تراشه ای استفاده می کنند، بسیار یکپارچه هستند. علاوه بر این، مدارهای حفاظتی مربوطه و عملکردهای خود تشخیصی، قابلیت اطمینان سیستم را بهبود می بخشد.
(2) برنامه نویسی آسان. برنامه نویسی PLC بیشتر از نمودارهای نردبان کنترل رله و دستورات استفاده می کند که بسیار کمتر از دستورالعمل های میکرو کامپیوتر است. به جز PLC های متوسط ​​و رده بالا، PLC های کوچک معمولی فقط حدود 16 دستورالعمل دارند. از آنجایی که نمودار نردبان واضح و ساده است، تسلط و استفاده از آن آسان است و حتی برای برنامه‌نویسی نیازی به تخصص کامپیوتری نیست.
(3) پیکربندی انعطاف پذیر. از آنجایی که PLC از یک ساختار بلوک ساختمانی استفاده می کند، کاربران فقط باید آنها را به سادگی ترکیب کنند تا عملکرد و مقیاس سیستم کنترل را به طور انعطاف پذیر تغییر دهند. بنابراین می توان آن را برای هر سیستم کنترلی اعمال کرد.
(4) ماژول های عملکرد ورودی/خروجی کامل. یکی از بزرگترین مزیت های PLC این است که برای سیگنال های میدانی مختلف (مانند DC یا AC، کمیت سوئیچ، کمیت دیجیتال یا کمیت آنالوگ، ولتاژ یا جریان و غیره)، قالب های متناظری وجود دارد که می توانند مستقیماً به دستگاه های میدان صنعتی متصل شوند. (مانند دکمه‌ها، سوئیچ‌ها، فرستنده‌های جریان سنسور، استارت‌های موتور یا شیرهای کنترل و غیره)، و از طریق گذرگاه به مادربرد CPU متصل می‌شوند.
(5) نصب آسان. در مقایسه با سیستم های کامپیوتری، نصب PLC نیازی به اتاق ماشین اختصاصی یا اقدامات محافظ سختی ندارد. هنگام استفاده، فقط باید دستگاه تشخیص را به درستی به محرک و ترمینال رابط ورودی/خروجی PLC متصل کنید تا به طور معمول کار کند.
(6) سرعت عملیات سریع. از آنجایی که کنترل PLC توسط کنترل برنامه انجام می شود، قابلیت اطمینان و سرعت عملیات آن با کنترل منطقی رله قابل مقایسه نیست.
در سال‌های اخیر، استفاده از ریزپردازنده‌ها، به‌ویژه با پذیرش گسترده ریز رایانه‌های تک تراشه، قابلیت‌های PLC‌ها را بسیار افزایش داده و تفاوت بین PLC و سیستم‌های کنترل میکروکامپیوتر را به‌ویژه برای PLC‌های پیشرفته کوچک‌تر و کوچک‌تر کرده است.