قوانین انتخاب PLC

هنگام طراحی یک سیستم کنترل کننده منطق قابل برنامه ریزی، ابتدا باید طرح کنترل مشخص شود و مرحله بعدی انتخاب طراحی مهندسی کنترل کننده منطق قابل برنامه ریزی است. ویژگی‌های فرآیند و الزامات کاربرد، مبنای اصلی انتخاب طراحی هستند. کنترل کننده منطقی قابل برنامه ریزی و تجهیزات مربوطه باید یکپارچه و استاندارد شوند. با توجه به اصل آسان برای تشکیل یک کل یکپارچه با سیستم کنترل صنعتی و آسان برای گسترش عملکرد آن، کنترل کننده منطقی قابل برنامه ریزی انتخاب شده باید یک سیستم بالغ و قابل اعتماد با عملکرد عملیاتی در زمینه صنعتی مربوطه باشد. سخت افزار سیستم، پیکربندی نرم افزار و عملکردهای کنترل کننده منطقی قابل برنامه ریزی باید با مقیاس و نیازهای کنترلی دستگاه تطبیق داده شود. آشنایی با کنترل‌کننده‌های قابل برنامه‌ریزی، جداول تابع و زبان‌های برنامه‌نویسی مرتبط باعث کاهش زمان برنامه‌نویسی می‌شود. بنابراین، هنگام انتخاب و برآورد طراحی مهندسی، ویژگی ها و الزامات کنترلی فرآیند باید به تفصیل مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد و وظایف کنترلی و محدوده به وضوح مشخص شود تا عملیات و اقدامات مورد نیاز مشخص شود. سپس با توجه به الزامات کنترل، تعداد نقاط ورودی و خروجی، ظرفیت حافظه مورد نیاز، عملکردهای کنترل کننده منطقی قابل برنامه ریزی، ویژگی های تجهیزات خارجی و ... تخمین زده شود. در نهایت باید یک کنترل کننده منطقی قابل برنامه ریزی با نسبت عملکرد به قیمت بالاتر انتخاب و سیستم کنترل مربوطه طراحی شود.
تخمین نقطه ای
هنگام تخمین تعداد نقاط ورودی/خروجی، حاشیه مناسب باید در نظر گرفته شود. معمولاً بر اساس تعداد آماری نقاط ورودی و خروجی، یک حاشیه قابل افزایش بین 10 تا 20 درصد به عنوان داده های تخمین زده شده برای تعداد نقاط ورودی و خروجی اضافه می شود. هنگام ثبت سفارش، تعداد نقاط ورودی و خروجی باید بر اساس ویژگی های محصول کنترل کننده منطقی قابل برنامه ریزی سازنده گرد شود.
ظرفیت حافظه
ظرفیت حافظه به اندازه واحد ذخیره سازی سخت افزاری است که خود کنترل کننده قابل برنامه ریزی می تواند فراهم کند. ظرفیت برنامه به اندازه واحد ذخیره سازی است که توسط پروژه برنامه کاربر در حافظه استفاده می شود. بنابراین ظرفیت برنامه کمتر از ظرفیت حافظه است. در مرحله طراحی، از آنجایی که برنامه کاربر هنوز کامپایل نشده است، ظرفیت برنامه در مرحله طراحی مشخص نیست و باید پس از اشکال زدایی برنامه مشخص شود. به منظور داشتن تخمین مشخصی از ظرفیت برنامه در حین طراحی و انتخاب، معمولاً به جای آن از تخمین ظرفیت حافظه استفاده می شود.
هیچ فرمول ثابتی برای تخمین ظرفیت حافظه یک حافظه وجود ندارد. بسیاری از متون فرمول‌های مختلفی را ارائه می‌دهند که عموماً بر اساس 10 تا 15 برابر تعداد نقاط ورودی/خروجی دیجیتال به اضافه 100 برابر تعداد نقاط ورودی/خروجی آنالوگ است. این عدد به عنوان تعداد کل کلمات موجود در حافظه در نظر گرفته می شود (16 بیت یک کلمه است) و حاشیه 25% از این عدد در نظر گرفته می شود.